วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโก

เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2569 ณ ศูนย์การประชุมและนิทรรศการนครปูซาน นครปูซาน สาธารณรัฐเกาหลี ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญ ครั้งที่ 48 (48th session of the World Heritage Committee) วาระที่ 8B การเสนอชื่อแหล่งเข้าสู่รายชื่อมรดกโลก ที่ประชุมได้มีมติเห็นชอบให้ “วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมแหล่งที่ 6 และเป็นแหล่งมรดกโลกแหล่งที่ 9 ของประเทศไทย

วัดพระมหาธาตุฯ มีคุณสมบัติสอดคล้องกับเกณฑ์มรดกโลก 2 ข้อ ได้แก่

ข้อ (ii) พระบรมเจดีย์แสดงถึงอิทธิพลของศาสนาพราหมณ์ ฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาท ที่มีต้นแบบมาจากศิลปะปาละในนาลันทา ชวาภาคกลาง ลังกา และมอญจากภาคใต้ของเมียนมา และส่งอิทธิพลให้กับศาสนสถานในประเทศไทย มาเลเซีย และแหล่งอื่น ๆ

ข้อ (vi) วัดพระมหาธาตุฯ เป็นประจักษ์พยานของระบบความเชื่ออันหลากหลายและเป็นศูนย์กลางทางจิตวิญญาณของนครศรีธรรมราช เป็นแหล่งประเพณีทางศาสนาที่ยังคงดำเนินอยู่ มีความโดดเด่นระดับสากลในทางศิลปะและวรรณกรรม อาทิ การแสดงโนรา และตำนานท้องถิ่น แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างแหล่งศักดิ์สิทธิ์และชุมชนโดยรอบ สร้างแรงบันดาลใจให้ศาสนสถานและชุมชนต่าง ๆ ในประเทศไทยและแหล่งอื่น ๆ

การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญ ครั้งที่ 48 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 19 – 29 กรกฎาคม 2569 โดยนายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม หัวหน้าคณะผู้แทนไทย และนางสาวซาบีดา ไทยเศรษฐ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ผู้แทนระดับสูงของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงสำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ในฐานะสำนักเลขาธิการคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) เข้าร่วมการประชุมดังกล่าว

ปัจจุบันมรดกโลกขององค์การยูเนสโก (World Heritage) ของประเทศไทย มีจำนวน 8 แหล่ง (วัฒนธรรม 5 แหล่ง ธรรมชาติ 3 แหล่ง) ได้แก่

1. เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร จังหวัดสุโขทัย/กำแพงเพชร (ทางวัฒนธรรม) ในปี 2534

2. นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ทางวัฒนธรรม) ในปี 2534

3. เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร – ห้วยขาแข้ง จังหวัดกาญจนบุรี/ตาก/อุทัยธานี (ทางธรรมชาติ) ในปี 2534

4. แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี (ทางวัฒนธรรม) ในปี 2535

5. พื้นที่กลุ่มป่าดงพญาเย็น – เขาใหญ่ จังหวัดนครนายก/นครราชสีมา/บุรีรัมย์/ปราจีนบุรี/สระแก้ว/สระบุรี (ทางธรรมชาติ) ในปี 2548

6. พื้นที่กลุ่มป่าแก่งกระจาน จังหวัดราชบุรี/เพชรบุรี/ประจวบคีรีขันธ์ (ทางธรรมชาติ) ในปี 2564

7. เมืองโบราณศรีเทพ และโบราณสถานสมัยทวารวดีที่เกี่ยวข้อง จังหวัดเพชรบูรณ์ (ทางวัฒนธรรม) ในปี 2566

8. ภูพระบาท ประจักษ์พยานแห่งวัฒนธรรมสีมาสมัยทวารวดี จังหวัดอุดรธานี (ทางวัฒนธรรม) ในปี 2567

กลุ่มความร่วมมือกับองค์การยูเนสโก
สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ